Owca domowa (Ovis aries)

Owca domowa Ovis aries gatunek hodowlanego zwierzęcia domowego z rodziny krętorogich. Przodkiem były najprawdopodobniej różne podgatunki owcy dzikiej (Ovis ammon). Domestykacja nastąpiła między VIII a VI tysiącleciem p.n.e. w południowo-zachodniej Azji, prawdopodobnie jeszcze przed rozpoczęciem osiadłego życia w epoce brązu. Początkowo z owiec uzyskiwano jedynie skóry, mięso i mleko, obecnie również wełnę. Początkowo zwierzę hodowane na terenach górskich i stepowych rozpowszechniło się obecnie w różnorodnych biotopach na całym świecie.

• masa maciorek (samic): 20 - 90 kg (do 120 kg owce gisarskie)

• masa baranów (samców, zwanych też trykami): 30 - 150 kg (do 190 kg owce gisarskie)

• wysokość dorosłej owcy w kłębie do ok. 1 m

• dojrzałość płciowa w wieku kilku miesięcy do jednego roku (zależy od rasy)

• wykorzystywane gospodarczo zazwyczaj do 6 roku życia

• średnia długość życia: 11 - 12 lat